چهارشنبه ۲۷ اردی‌بهشت ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۹

چرا سینمایی با نیم قرن تاریخ تخریب می‌شود؟

تسنیم: این روزها در هیاهوی تبلیغات انتخاباتی که افکار عمومی را کاملا و دربست به خود مشغول کرده یک خبر مهم سینمایی در یکی از رسانه ها منتشر شد که بدون هیچ گونه واکنش و بازخوردی به محاق سکوت رفت.

سینما قیام با نام پیشین «سینه موند»در سال 1345، توسط شرکت سهامی «پارامونت» و همزمان با سینما پارامونت تأسیس شد. این سینما دارای یک سالن با ظرفیت 400 نفر و درجه ارزش‌گذاری ممتاز خاص نمایش فیلم‌های کودکان بوده است. مالک اولیه این سینما شرکت سینما پارامونت بوده که بعد از انقلاب اسلامی به بنیاد مستضعفان سپرده شده است.


این سینما تا اواسط دهه ی 80  با نام «سینما قیام» فعال بوده و پس از چند سال تعطیلی به عنوان تماشاخانه شروع به فعالیت نمود که در حال حاضر به عنوان «تماشاخانه  طهران» مورد بهره برداری قرار دارد.

گفته می شود سینما«قیام» توسط بنیاد مستضعفان با تغییر کاربری تجاری، به فروش گذاشته شد. ضمنا، فروش ملک سینما قیام در حالی قرار است انجام ‌گیرد که در این سال‌ها تلاشی برای بازسازی و اضافه شدن آن به ناوگان سینمایی کشور نشده بود.

اهمیت این اتفاق زمانی قابل درک است که بدانیم متاسفانه، کمبود سالن یکی از معضلات اساسی سینمای ایران است. مضافا، اینکه فقدان سالن سینمایی ویژه گروه های سنی کودک و نوجوان هم، از معضلات مضاعف این عرصه بشمار می آید.

طی این سال ها بارها و به کرات شنیده و می شنویم که سالن های سینمایی با تغییر آشکار کاربری به مجتمع ها و مراکز تجاری تبدیل می شوند بی آنکه از سوی متولیان و مسئولان سینمایی با پرسش و پیگیری مواجه شوند. به طوری که شاید بتوان عنوان کرد؛ فاجعه تعطیلی سینماها در شهرستان ها یک معضل جدی است.

در این بین فقط، سالن های سینمایی که در اختیار حوزه هنری در سطح کشور قرار دارند در پروسه بازسازی، نوسازی و احیاء قرار گرفته اند.

نگاهی به تعداد سالن‌های سینما در کشور و مقایسه آن با وسعت و جمعیت موجود، نشان می دهد فقط 5 درصد شهرهای کشور سینما دارند و 95 درصد شهرهای ایران فاقد سینما هستند.

 کشور ما به لحاظ مساحت، هجدهمین کشور جهان و دومین کشور خاورمیانه محسوب می‌شود و از نظر تعداد نفرات هم، بالغ بر 80 میلیون نفر جمعیت دارد، اما طبق بانک اطلاعات سالن‌های سینمای فعال کشور مندرج در وبسایت رسمی انجمن سینماداران ایران، فقط 273 سالن سینما در ایران وجود دارد و اگر برخی فرهنگسراها را هم - به دلیل این‌که یکی دو سئانس یا بیشتر در روز یا هفته فیلم‌های روز را نمایش می‌دهند، جزو سالن‌های نمایشی به حساب آوریم، حدود 330 سالن سینما در ایران وجود دارد که در مقایسه با فراوانی جمعیت و پهناوری وسعت کشور، عدد بسیار کم و ناچیزی است. این در حالی است که طبق استانداردهای جهانی ایران به بیش از 9600 سالن سینما نیاز دارد. آمار دیگر نشان می دهد از 31 استان موجود کشور و 402 شهرستان و 1167 شهر ایران (براساس آخرین تقسیمات کشوری در خرداد 1391 مندرج در درگاه ملی آمار ایران)، فقط 72 شهر سالن سینما دارند یعنی با یک بررسی ساده از جمعیت 80 میلیونی کشور به این نتیجه می رسیم که تقریبا 35 میلیون نفر به سینما دسترسی دارند و 45 میلیون نفر اساساً، دسترسی به سینما در شهر خود ندارند که عدد قابل تاملی است.

با درایت و هوشمندی رهبری معظم انقلاب طی سال های اخیر بسیاری از سالن های سینمایی که در اختیار نهادها قرار داشته به حوزه هنری واگذار شده است و خوشبختانه، این نهاد انقلابی هم با راه اندازی جنبشی جدی اقدام به نوسازی، بازسازی و رونق این سینماها کرده است.

بازسازی سینما آفریقا در مشهد، بازسازی و تبدیل سینما قدس تبریز، بازسازی کامل سینما «فلسطین»همدان به صورت دو سالنه، بازسازی و بهره برداری سینما«فلسطین»اصفهان و اولین پردیس سینمایی اصفهان به نام «چهارباغ» با چهار سالن، بازسازی سینما«آزادی»ارومیه، بازسازی سینما «آزادی»آبادان، ، به روزرسانی و نوسازی سینماهای«پیام» و«شاهد»در تهران، همچنین، سینما بهمن تهران و .... از سینماهایی است که در یکی دو سال اخیر توسط حوزه هنری نوسازی و بازسازی شده اند.

اکنون، این سوال مطرح می شود که آیا سینما قیام که گفته می شود متعلق به بنیاد مستضفان است مشمول حکم رهبری قرار نمی گیرد؟ و اگر چنین است حوزه هنری با قدرت و جایگاهی که برخوردار است اجازه ندهد تا در وضعیت بحرانی کمبود سالن های سینمایی در کشور و تهران این سینما که از پیشینه نوستالژیک در تاریخ سینمایی کشور برخودار است دستخوش تخریب و تغییر کاربری قرار گیرد.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.