یکشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۹:۳۳

نگاهی به فیلم «سونامی»

وقتی ژن برتر با سونامی می رود!

فیلم سینمایی «سونامی»

سینماپرس: سونامی بیش از آنکه اثری سینمایی باشد؛ بیانیه خوانی سیاسی است؛ بیانیه ای که به موضوع انصراف ورزشکاران ایرانی از رویارویی با ورزشکاران اسراییلی می پردازد!

مسعود نفری/ فیلم سینمایی سونامی، نخستین حضور سینمایی میلاد صدرعاملی در مقام کارگردانی است؛ ژن خوبی که متولد سال ۱۳۶۱ هجری شمسی است و اکنون با مدرک نساجی توانسته تا نخستین اثر سینمایی خود را در بخش نگاه نو حاضر سازد و در فهرست داوری قرار دهد. فیلمی که به وضوح با ضعف های بسیاری چه در محتوا و چه در اجرا همراه بوده و  بیش از آنکه اثری سینمایی باشد؛ بیانیه خوانی سیاسی است؛ بیانیه ای که به موضوع انصراف ورزشکاران ایرانی از رویارویی با ورزشکاران اسراییلی می پردازد و وجاهتی احمقانه از این اقدام را در ذهن مخاطبان خود ترسیم می سازد. البته این تصویر سازی به شدت ضعیف و غیر سینمایی بوده و صدرعاملی در این اثر نشان می دهد که حتی از حداقل توانمندی لازم برای  کارگردانی سکانس های مبازه فیلم خود عاجز است.  



فیلم سینمایی سونامی، داستان انتخاب دوتکواندوکار برای مسابقات المپیک است؛ تکواندوکارانی به نام بهداد که با دوست دختر افغانی خود که اتفاقا ورزشکار و بسکتبالیست است و ...زندگی می کند و ملقب به سونامی است و تکواندوکار دیگر، فردی به نام مرتضی است که پس از اجبار مربی خود در مسابقات المپیک گذشته، برای عدم رویارویی با رقیب اسرائیلی و ...، به قماربازی روی آورده در این میان مربی ایشان که در طی آن مسابقات انصراف داده؛   اکنون پس از هفت سال مجدد به عرصه باز گشته و مرتض و بهداد را آماده رقابت انتخابی می نماید. البته مربی مجددا بدلیل احتمال رویارویی با اسرائیل و تبعات آن، انصراف می دهد و بازی انتخابی المپیک برگزار میگردد و در این میان مرتضی با اطلاع از مصدومیت پای بهداد، بازی را واگذار می کند و ...


البته باید توجه داشت که روایت سیاسی فیلم سینمایی سونامی با پناهندگی سه تکواندوکار تیم ملی به کشور دانمارک آغاز می شود و پس از وقوع این موضوع در آخرین تیم اردوی تیم ملی است که موجب می شود تا مسئولان ورزش، اقدام به بازگرداندن آقای خسروی می نمایند؛ سرمربی قدیمی و کهنه‌کاری که پس از باخت اجباری در مسابقلات المپیک و در مقابل رژیم صهیونیستی، از تیم ملی جدا شده بود و اکنون پس از گذشت هفت سال، مجددا به تیم ملی دعوت شده و سعی می نماید تا امور را به سامان داده و مناسب ترین فرد را به عنوان تکواندوکار اصلی تیم می ایران در مسابقات معرفی سازد و از این جهت است که  دشوارترین انتخاب او بین بهداد مقیمی، نفر اول دنیا و تنها بازمانده تیم گذشته که سونامی معروف شده است و مرتضی نژادی، شاگرد قدیمی‌ آقای خسروی رقم می خورد و در مجموع روایت نیم بند فیلم سینمایی سونامی را در ژانر ورزشی شکل می دهد؛ روایتی که در برخی موقعیت های خود از برای بیننده، غیر منطقی و ناباورانه می باشد و به وضوح ضعف های فیلمنامه سونامی را آشکار ساخته و در مجموع به منطق واقع گرایی اثر لطمه می زند و این همه در حالی است که فیلمساز از تمام توان خود استفاده می کند تا به مخاطب بفهماند؛ ورزشکارانی که در مقابل رژیم صهیونیستی حاضر به رقابت نمی شوند و تن به باخت اجباری می دهند و ...، چه در زندگی شخصی و چه در زندگی ورزشی بازنده خواهند بود و این بازندگی تا به آخر همراه ایشان است.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.