«امیررضا مرادی» کارگردان نمایش «برادرد» به عنوان یکی از آثار حاضر در چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس ضمن انتقاد از مسئولین ارشاد استان زنجان، در خصوص. ضعیت تئاتر این استان اظهار داشت: شرایط تئاتر زنجان، مانند بسیاری از استان‌های دیگر، با مشکلات جدی روبه‌روست. کمبود شدید امکانات وجود دارد و از سوی دیگر با فقر تماشاگر مواجه‌ایم. معمولاً پنجاه یا شصت نفر هستیم که کار می‌کنیم، اجرا می‌رویم و کارهای همدیگر را می‌بینیم؛ چهار یا پنج شب اجرا داریم، اما تماشاگر چندانی وجود ندارد. امکانات نداریم، سالن نداریم، سالن تخصصی تئاتر نداریم، بلک‌باکس نداریم، پروژکتور استاندارد نداریم؛ عملاً نه زیرساخت داریم و نه مخاطب.

مرادی با انتقاد از مدیران وزارت ارشاد تصریح نمود: واقعیت این است که ما همیشه مطالبه‌گر بوده‌ایم. هر مدیرکل ارشادی که آمده و رفته، مطالبات‌مان را با او در میان گذاشته‌ایم، اما مسئله این بوده که دغدغه اصلی‌شان تئاتر نبوده است؛ یا بودجه نداشتند، یا بودجه عمرانی را صرف امور ضروری‌تری می‌دانستند و در نهایت هیچ‌وقت این اتفاق نیفتاده است. در حالی‌که هزینه خاصی هم نمی‌خواهد؛ مثلاً تهیه پنج یا شش پروژکتور، شاید چهارصد تا پانصد میلیون تومان هزینه داشته باشد، اما در تمام این سال‌ها حتی این حداقل‌ها را هم نداشته‌ایم.

وی افزود: از نظر تجهیزات نوری، به‌نظر من چهار یا پنج نسل از تهران عقب هستیم؛ یعنی در زنجان از پروژکتورهایی استفاده می‌کنیم که متعلق به چند نسل قبل است. عملاً امکان طراحی نور وجود ندارد و فقط چراغی روشن می‌شود تا تماشاگر صحنه را ببیند. با این شرایط، طراحی نور اساساً معنا پیدا نمی‌کند. با این حال، مطالبه همیشه وجود داشته و مرکز هم به‌دنبال توجه به شهرستان‌ها بوده، اما یک مطالبه جدی و مستمر از سوی مدیران استان‌ها و شهرستان‌ها لازم است تا توجه‌ها به سمت استان‌ها جلب شود.

کارگردان نمایش برادرد با اشاره به مهاجرت هنرمندان شهرستانی تئاتر به شهر تهران و تاثیر آن بر تئاتر شهرستان ها بیان کرد: به‌طور کلی آثار جشنواره فجر عمدتاً کارهای خوبی هستند. از میان هفت، هشت یا ده کاری که در این چند روز دیدم، آثار قابل قبولی وجود داشت، به‌ویژه کارهای تهران. فاصله کیفی میان آثار تهران و شهرستان‌ها بسیار زیاد است و دلیلش هم روشن است؛ بسیاری از بچه‌های مستعد شهرستان‌ها، برای موفق شدن، ناچار به تهران می‌آیند.

او ادامه داد: این تمرکزگرایی باعث می‌شود نوابغ از شهرستان‌ها جدا شوند، کیفیت کارهای تهران روزبه‌روز بالاتر برود و در مقابل، کارهای شهرستان‌ها از نظر کیفی افت کند. این روند، واقعاً دردناک است.

این هنرمند حوزه تئاتر همچنین در مورد معیشت هنرمندان تئاتر شهرستان‌ها مطرح کرد: واقعیت این است که تقریباً هیچ‌کدام نمی‌توانیم به‌صورت تخصصی فقط تئاتر کار کنیم. همه ما شغل دیگری داریم. خود من مثلاً کافه‌دار هستم و به‌عنوان عکاس محصول برای تبلیغات کافه هم کار می‌کنم. هر درآمدی که به دست می‌آوریم، صرف تئاتر می‌شود. نه فقط من، بلکه تقریباً همه بچه‌های تئاتر استان زنجان همین شرایط را دارند؛ شغل اصلی‌شان چیز دیگری است و تئاتر عشق‌شان است.

وی افزود: این وضعیت به‌شدت بر فضای تئاتر تأثیر می‌گذارد. ما خیلی تلاش کرده‌ایم و هر جا میکروفونی بوده، هر مسئولی را که در استان دیده‌ایم، دغدغه‌مان این بوده که تئاتر به شغل ما تبدیل شود؛ اینکه همان هشت یا نه ساعتی را که برای کار دیگر می‌گذاریم، بتوانیم صرف تئاتر کنیم.

«امیررضا مرادی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: اگر چنین امکانی وجود داشت، بعد از هفده یا هجده سال کار، شاید از استان ما هم آثار بیشتری به جشنواره فجر می‌رسید. اما الان بچه‌ها فقط وقت‌های اضافه‌شان را صرف تئاتر می‌کنند، چون مسائل معیشتی اجازه نمی‌دهد زمان بیشتری اختصاص داده شود. شرایط در زنجان به‌گونه‌ای نیست که تئاتر به شغل تبدیل شود. با دست خالی خیلی تلاش می‌کنیم، اما با این وضعیت، رسیدن به نتیجه واقعاً دشوار است.