به گزارش سینماپرس، نشست خبری فیلم «زندگی کوچک کوچک» روز شنبه ۱۸ بهمن در جریان چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر با حضور رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، امیرحسین ثقفی نویسنده و کارگردان، علی‌اکبر ثقفی تهیه‌کننده، محمد دارابی مدیر فیلم‌برداری و حبیب سیف‌اللهی بازیگر و اجرای گبرلو برگزار شد.

علی‌اکبر ثقفی تهیه‌کننده فیلم در ابتدای نشست با اشاره به جهان شخصی فیلمساز، بیان کرد: هر فیلمسازی جهان خودش را دارد و امیر نگاهی دارد که معتقد است سینماگر باید عاشق باشد.

امیرحسین ثقفی کارگردان فیلم هم با عرض تسلیت به مردم ایران گفت: در برابر غم مردم سرتعظیم پایین می‌آورم.

محمد دارابی سخنانش را با جمله «به نام خداوند رنگین کمان» شروع کرد و گفت: من هم به همه مردم ایران تسلیت می‌گویم.

در این نشست حبیب‌ سیف‌اللهی به مردم کشور و پدر و مادران داغدیده تسلیت گفت.

امیرحسین ثقفی با تاکید بر اینکه نظرش را در فیلم‌هایش بیان می‌کند، ادامه داد: من نظرم را در فیلم «زندگی کوچک کوچک» گفتم و برداشت را برای مخاطبان باز می‌گذارم. هدف من در یک برهه از زمان این بود که ابراهیم(ع) و اسماعیل هر دو قربانی می‌شوند.

این نویسنده درباره اقتباسی بودن فیلم، توضیح داد: فیلم «زندگی کوچک کوچک» اقتباسی از «در انتظار گودو» نیست، از داستان کوتاه «بازی تمام شد» نوشته غلامحسین ساعدی اقتباس شده است.

او درباره چرایی خشونت پدر به پسر در فیلم توضیح داد: بحران امروز ما بحران فقر نیست؛ بحران شفقت است. خشونت در مردم، همکاران و همه هست و راه برون‌رفت از این شرایط، خروج از خشونت است، پدر متوجه شد راه خشونت درست نیست و با «جنون» تغییر کرد.

او ادامه داد: سینما دو شکل است، یکی جهان امروز را می‌سازد و دیگری جهان دیگری را به تصویر می‌کشد من سینمای دوم را دوست دارم.

ثقفی در ادامه درباره نگاه شخصی خود به سینما، مطرح کرد: سینما برای من فراتر از منتقدان و طرفداران است و آن را شبیه عبادت می‌دانم. به نظرم هر نویسنده و شاعر یک اثر می‌نویسد و فیلمساز هم همین مسیر را طی می‌کند.

وی با مقایسه نگاه فیلمسازان مختلف، افزود: سینمای مجید مجیدی و عباس کیارستمی کاملا متفاوت است؛ شاعر با کلمات شعر می‌گوید و نمی‌شود کلمات را عوض کرد.

امیرحسین ثقفی با تاکید بر اینکه انسان در ابتدا محتاج نیازهای اولیه است، ادامه داد: بعد از تامین نیازهای اولیه است که به دنبال تامین خواسته‌های دیگر می‌رود. در این داستان توماج دنبال رویاهایش بود و می‌خواست به دریا برسد.

این کارگردان درباره چرایی صحبت ادبی کودکان در فیلم و فاصله آن با ادبیات روستا، توضیح داد: بچه‌ها تمیز نبودند، دنبال گویش خاصی نبودم. در این روزها کودکان در دورافتاده‌ترین روستاها هم به فضای مجازی دسترسی و به همین دلیل ادبیات قوی دارند.

وی درباره فضای بصری و جهان فیلم، توضیح داد: نمی‌خواستم به سینمای ناتورالیسم بروم، بلکه به دنبال نمایش جهانی فراتر بودم و برایم اهمیت داشت منطقه‌ای که نشان می‌دهیم، جنبه‌ای جهانشمول داشته باشد.

علی‌اکبر ثقفی، تهیه‌کننده با بیان اینکه با امیرکار کردن صبوری خاصی می‌خواهد، ادامه داد: امیر ثقفی دیدگاهی دارد و بر اساس آن انتخاب می‌کند، تولید با او سخت و لذت‌بخش است و خروجی تهیه‌کننده را قانع می‌کند.

او درباره میزان فروش فیلم گفت: برای نمونه کتاب هایدگر از هزار نسخه، شاید ۵۰۰ نسخه فروش داشته باشد. فیلم مانند نور است و در تاریکی خود را نشان می‌دهد.

امیرحسین ثقفی درباره اینکه این فیلم برداشت شخصی سینما از روایت قرآنی ابراهیم (ع) و اسماعیل است، توضیح داد: ما چیزی به نام ذات دین نداریم، مولانا و داعش دین دارند. از زاویه فیلم و سینما باید به داستان ابراهیم(ع) و اسماعیل نگاه کرد. سینما امری عینی نیست.

در پایان نشست، کارگردان فیلم با تأکید بر اهمیت تخیل در سینما، گفت: سینما صور خیال دارد و ما آن‌قدر سینمای رئالیستی دیده‌ایم که از سبک‌های دیگر غافل شده‌ایم.

به گفته این کارگردان، کودک در پایان به اتوپیای خود می‌رود و این برای من عین ایمان است.