سه‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۲

«فیلم فجر»؛ جشن یا جشنواره؟ /۳

وحیدزاده: ای کاش به جای ظاهرگرایی کمی محتوای جشنواره غنی تر می شد/ اشتباهاتی نظیر تفکیک بخش های ملی و جهانی و اعمال سلیقه های نادرست جشنواره فجر را رو به زوال برد

ابراهیم وحیدزاده

سینماپرس: ابراهیم وحیدزاده کارگردان سینما در پی اظهارات محمدمهدی حیدریان رئیس سازمان سینمایی که اخیراً در مصاحبه با یکی از خبرگزاری ها گفته بود: «بخش جشن جشنواره فجر در حال غالب شدن است و قطعاً یکی از اصلی‌ ترین جشن‌های انقلابی است و امسال باشکوه‌تر خواهد شد» گفت: ای کاش به جای ظاهرگرایی کمی محتوای جشنواره غنی تر می شد، متأسفانه در حال حاضر روند برگزاری جشنواره فیلم فجر ضرب المثل معروف «آفتابه لگن هفت دست ولی شام و نهار هیچی» را به خاطر ما می آورد و من نمی دانم چرا مدیران سینمایی به جای آنکه در پی آن باشند که وضعیت جشنواره را به سمت استانداردهای جهانی ببرند می خواهند آن را بدل به یک دورهمی و جشن کنند!

کارگردان فیلم سینمایی «شام عروسی» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: من بسیار متأسفم که وضعیت جشنواره ای که روزگاری از آن به عنوان مهمترین رویداد سینمایی کشور نام برده می شد امروزه اینقدر آشفته شده است!؛ ما امروزه فیلم درست و درمانی برای نمایش در جشنواره نداریم اما مدیران سینمایی به جای اینکه فکری به حال این مسائل بکنند در پی آن هستند تا با ظاهرگرایی و صرف هزینه های آنچنانی جشنواره فجر را بسیار مهم و پر و پیمان نشان بدهند.

وی ادامه داد: البته من با اینکه جشنی در کنار جشنواره برگزار شود مشکلی ندارم اما متأسفانه ما شاهد این هستیم که جای حاشیه و متن به طور کلی عوض شده و به جای آنکه ما به فکر فیلم و سینما باشیم و تلاش مان برای رشد سینما باشد در پی آن هستیم تا با ظاهرگرایی وجهه جشن بودن این رویداد را به رخ این و آن بکشیم!

این فیلمساز پیشکسوت سپس با انتقاد شدید از اتفاقات ناشایستی که طی ۳-۴ سال اخیر جشنواره فیلم فجر را به دوپارگی کشاند اظهار داشت:  اشتباهاتی نظیر تفکیک بخش های ملی و جهانی و اعمال سلیقه های نادرست جشنواره فجر را رو به زوال برد و متأسفانه مدیران فعلی سینمای کشور هم گویا هیچ تلاشی ندارند که این اشتباهات را کنار بگذارند و در همان مسیر غلط مدیران قبلی سازمان سینمایی گام برمی دارند. مهمترین اتفاقی که جشنواره فیلم فجر به آن نیاز دارد این است که بخش های ملی و جهانی آن هرچه سریعتر با یکدیگر ادغام شود.

وی تصریح کرد: ما در کدام کشور جهان شاهد آن بوده ایم که یک جشنواره را ۲ بار در سال برگزار کنند؟ کدامیک از جشنواره های دنیا به این شکل و شیوه برگزار شده و می شوند که ما این کار را انجام می دهیم؟ مگر می شود بخش های یک جشنواره را به صورت فصلی و زمانی از یکدیگر تفکیک کرد؟ من نمی دانم این کارهای غلط برای چه در سینمای کشور ما انجام می شود و هیچ کارشناسی هم پیدا نمی شود تا جلوی این اتفاقات ناشایست را بگیرد؟

وحیدزاده تأکید کرد: ما یک روند اجرایی باثبات و استانداردی در برگزاری جشنواره فیلم فجر داشتیم که اعمال سلیقه برخی نامدیران آن را به کجراهه کشاند و اینک اگر می خواهیم این جشنواره به سمت استاندرد بودن حرکت کند بایستی هرچه سریعتر این ۲ بخش ملی و جهانی را با یکدیگر ادغام کنیم. از سوی دیگر جشنواره ما شیوه های معیوبی دارد که این شیوه های معیوب نیز نیاز به اصلاح و بازنگری جدی دارند که از جمله آن ها می توان به نمایش گسترده فیلم های سینمایی در سراسر کشور اشاره کرد!

کارگردان فیلم سینمایی «تاکسی نارنجی» خاطرنشان کرد: در تمام جشنواره های معتبر سراسر دنیا ما شاهد آن هستیم که فیلم های سینمایی تنها برای منتقدان، اهالی رسانه، مدیران سینمایی و برخی از فیلمسازانی که در آن جشنواره فیلم دارند نمایش داده می شود و همین باعث شده تا جشنواره های آن ها با استفاده از این قاعده استاندارد اهمیت پیدا کند اما متأسفانه ما در کشورمان با نمایش گسترده فیلم ها در تهران و شهرستان ها بخش جشن بودن و دورهمی جشنواره را باب کرده ایم که این کار ضمن آنکه از اساس غلط است و با قواعد یک جشنواره استاندارد سینمایی فاصله دارد ضربات جبران ناپذیری را بر پیکره فیلم ها نیز وارد می کند.

وی در خاتمه این گفتگو متذکر شد: امیدوارم مدیران سینمایی با استفاده از نظرات سینماگران دغدغه مند و پیشکسوت و گرفتن مشاوره از افراد آگاه و پخته و عدم اعمال سلیقه های شخصی شان این جشنواره را به رشد و تعالی برسانند.