محمدرضا مهدوی‌پور/ فیلم سینمایی «زنده‌شور» عنوان اثری در گونه «سینمای اجتماعی» است که اگر چه با چالش کشاندن حکم الهی «قصاص» شروع می‌شود؛ اما در ادامه با عبور از ناکارآمد نشان دادن سیستم «قوه قضائیه» به سراغ اصل «حاکمیت دینی» می‌رود و نوعی از مواجهه مستقیم با آن را رقم می‌زند. اثری که متاسفانه با گذشت بیش از ۵ سال از فرمایشات «امام خامنه‌ای» و صراحت بیان معظم له در معرفی «غفلت متولیان فرهنگی» به عنوان عامل اصلی «هجمه به نظام جمهوری اسلامی» تولید شده و در این مسیر آنچنان عریان به پیش می‌رود که گویی با برخورداری از بودجه فرهنگی «رژیم صهیونیستی» تولید شده و موظف به رعایت مقاصد رسانه‌ای «ایالات متحده آمریکا» در ناکارآمد نشان دادن «حاکمیت دینی» و باورمند ساختن جامعه ایرانی به آرمان‌های «سکولاریسم» و مطالبه «حکمرانی سکولار» می‌باشد. یک اثر «ضد قصاص» و «ضد حاکمیت دینی» تمام عیار که بگونه‌ای برخوردار از «رانت آقازادگی» در تولید است که ظاهرا حتی نهادهای سرمایه‌گذار این اثر نیز بودجه خود را در اختیار فیلم قرار داده‌اند که در قالب و جایگاه «مشارکت» در «زنده‌شور» ظاهر نشده‌اند!

فیلم سینمایی «زنده‌شور» اگر چه از منظر سینمایی همانند اثر قبلی کارگردان خود یعنی «علفزار» به لحاظ ساختار تقریبا فیلمی کم اشتباه است که این بار بجای «پژمان جمشیدی» با بازی‌های روان و تیپ باورپذیر «بهرام افشاری» همراه شده و این همه سبب می شود تا مخاطب با اثر همراه شود و اثری را مشاهده کند که در فُرم سینمایی خود به عنوان فیلمی قابل قبول و تکنیکی می‌تواند پیام‌های استراتژیک خود را در مواجهه با «حاکمیت» به عمق جان مخاطب سینمایی خود حقنه نماید. اثری که با این وجود توانسته به واسطه دیالوگ و استفاده از نمادسازی‌های واضح و گُل درشت و تاختن به موضوع «قصاص» و «زن چادری» و «روحانیت» و متهمانِ بیگناه‌ و ...، تمام بار روانی داستان را در منظر مخاطب اثر متوجه «سیستم معیوب حکمرانی» سازد و در این مسیر نه تنها با دیالوگ‌های صریح و نمایش مدیر چادری و صلوات شمار در دست و مخاطب قرار دادن «روحانیت» اعلام دارد که «به مرحمت شما نداری را همه دارند»!؛ بلکه حتی از بیان «قاضی اجرای احکام» رسما اعلام سازد که «تا حکمرانان در نخواهند کسی قصاص نمی شود»! و ... و البته این تمام ماجرا و کارکرد انتقال پیام در این اثر سینمایی نیست و اصلی‌ترین کار ویژه فیلم سینمایی «زنده‌شور» را می‌توان در همسویی آن با هدف‌گزاری شبکه رسانه‌ای معاندان و معارضان در جهت یارگیری از بدنه نظام و ایجاد رخنه و تزلزل در باورمندی سربازان و مجریان در بخش‌های مختلف از سیستم حکمرانی کشور ارزیابی نمود. اقدامی که در راستای پروژه «آمریکایی-صهیونیستی شورش و براندازی نظام جمهوری اسلامی از درون» صورت پذیرفته و متاسفانه بنای روایت در «زنده‌شور» از ابتدا تا به انتها بر آن نهاده شده و تا به آن جا در این امر مُصر است که حتی به چپاندن دیالوگ‌های گل درشتی همچون «سجاد ما برود بالای دار امنیت شما تامین است» بسنده نمی‌کند و رسما در جایگاه یک اثر تمام عیار «ضد امنیت روانی جامعه» ظاهر گردیده و هیچ ابایی ندارد که حتی از زبان شخصیت اصلی اثر رسما اعلام نماید که «یکی دیگه حکم می‌دهد عذاب وجدانش برای ما می‌ شود»! و این همه سبب می‌شود تا بتوان به روشنی بیان داشت که برای عوامل تولید فیلم سینمایی «زنده‌شور» پرداختن به موضوع «قصاص» بهانه است و «اصل نظام» نشانه است!

شایان ذکر است که «زنده‌شور» عنوان یکی از فیلم‌های سینمایی حاضر در «بخش مسابقه سینمای ایران» بود که در روز چهارشنبه ۱۵ بهمن به عنوان پنجمین روز از برگزاری «چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر»، در سئانس پایانی «سینمای رسانه» و در محل «پردیس ملت» به نمایش درآمد. اثری به کارگردانی و تهیه‌کنندگی «کاظم دانشی» که خود «کاظم دانشی» به همراه فردی به نام «محمد داوودی» نویسندگی آن را عهده‌دار بوده و «بهرام افشاری» در کنار سارا بهرامی، حامد بهداد، امیر جعفری، شبنم مقدمی، صدف اسپهبدی، محمد ولی‌زادگان، رویا جاویدنیا، علیرضا محمدی‌آرا، عرفان ناصری، فرید سجادی‌حسینی، بهرام ابراهیمی، حسین پورکریمی، مارال فرجاد، محمد عسگری و تورج الوند ترکیب اصلی بازیگران این اثر سینمایی را تشکیل می‌دهند.

همچنین سایر عوامل فیلم سینمایی «زنده‌شور» عبارتند از: مجری طرح: سینا هماتاش، مدیر فیلمبرداری: پارسا مجد، تدوین: خشایار موحدیان . الهه ایزدی، صداگذار: علیرضا علویان، آهنگساز: کارن همایونفر، طراح صحنه: محسن نصراللهی، مدیر تولید: مینا سنگ‌سفیدی، صدابرداری: رشید دانشمند، طراح لباس: مارال جیرانی، طراح چهره‌پردازی: محمود دهقانی، سرپرست گروه کارگردانی: راما هاشمی، مدیر برنامه‌ریزی: سمیرا شکوری، طراح جلوه‌های بصری: تهمینه اذکاری، مدیر تبلیغات: صدف رضاپور و سرمایه‌گذاران: سینا هماتاش و کاظم دانشی.